|
امیرحیدری
در خطر دوباره بازداشت و اخراج به ایران
استکهلمیان
– امیر حیدری روز سه شنبه 13 دسامبر در
مصاحبه ای با بخش فارسی رادیو سوئد اعلام
کرد که سازمان ملل رسیدگی به حکم اخراج امیر
حیدری در رابطه با حکم اخراح او را رد کرده
است. قبلا نیز دادگاه اروپا شکایت مشابهی را
رد کرده بود. بدین ترتیب امیر حیدری که
اکنون پس از گذراندن دوره های مختلف زندانی
هفته ای یک بار خود را به پلیس معرفی میکند
در خطر بازداشت مجدد و اخراج از سوئد قرار
گرفته است. او ضمن اینکه دولت سوئد را دولتی
بی صلاحیت نامید که به اندازه کافی حقوق
انسانی را زیر پا گذاشته است به به زینت
هاشمی در بخش فارسی رادیو سوئد گفت که روز
دوشنبه 12 دسامبر دولت سوئد با وکیل وی تماس
گرفته و بوی گفته است که بهتر است صورت حساب
وکالت خود را بفرستد چون امیر حیدری دیگر
نیاز به وکیل ندارد. به گفته وکیل امیر
حیدری اکنون دولت سوئد در آینده نزدیکی که
البته دقیقا معلوم نیست تصمیم قطعی در مورد
سرنوشت امیر حیدری را اتخاذ خواهد نمود.
بدین ترتیب جدیت خطر اخراج امیر حیدری از
سوئد اینک بیش از هر زمان دیگری است.
وضعیت در رابطه با سرنوشت امیر حیدری
همواره بازتابی گسترده در جامعه ایرانی
استکهلم , سوئد و
دیگر نقاط اتحادیه اروپا داشته است. با
اینکه ده ها هزار ایرانی و خصوصا ایرانیان
جوان با کمک امیر حیدری و شبکه گسترده قاچاق
انسان او موفق گردیدند به اروپا, کانادا و
آمریکا مهاجرت کرده
و تبدیل به انسانهایی موفق و با تحصیلات
عالی گردند, خود وی حتی اقامتی معتبر ندارد
و اینک پس از گذشت 25 سال زندگی در اروپا, و
وجود تقریبا تمامی اعضای خانواده خود در
سوئد اکنون باری دیگر در معرض خطر اخراج از
سوئد قرار گرفته است. امیر حیدری مصداق بارز
ضرب المثل ایرانی "کوزه گر از کوزه شکسته
آب مینوشد" است. هزاران ایرانی که با کمک
امیر حیدری موفق به رساندن خود به مرزهای
اروپا, آمریکا و کانادا و تسلیم درخواست
پناهندگی شده اند مدیون
او هستند.
امیر حیدری که اینک 51 ساله
است در سال 1979 بعنوان پناهنده سیاسی به سوئد
آمد. او موفق به کسب پناهندگی گردید و پس از
آن فعالیتی را که به گفته خودش ماموریت
زندگیش بود آغاز نمود: کمک به متقاضیان
پناهندگی از ایران به سوئد و دنیای غرب. بر
طبق یک تخمین او به حدود 200,000 انسان در سراسر
جهان جهت فرار کمک کرده است. 37000 نفر از آنان
به سوئد آمده اند.
امیر حیدری اولین بار در سال 1984 به جرم جعل
مدارک به یک سال
زندان محکوم شد و با وجود اینکه 13 سال از
زندگیش را بخاطر فعالیتش در زندان بسر برده
است از هیچ چیز پشیمان نیست.
امیر حیدری حتی قانونی را به نام خود در
سوئد بیادگار گذارد: "قانون امیر حیدری".
قانونی که کسب سود مالی جهت کمک به
پناهندگان را غیر قانونی نمود.
امیر حیدری مایل نیست که خود را قاچاقچی
انسان بنامد, او خود را یک حامی پناهندگان
میداند. آخرین دوره زندانی امیر حیدری بمدت
4 سال بود و او علاوه بر آن بمدت شش ماه در
زندان انفرادی کامل در انتظار اخراج از
سوئد بسر برده است. امیر حیدری امروزه به
کسی جهت آمدن به سوئد کمک نمیکند. دلیل آن به
گفته خودش این است که گرفتن پناهندگی در
سوئد بسیار مشکل
گردیده است. آمار گفته های امیر حیدری را
تایید میکند:
-
در سال 2002, 20 درصد از کل متقاضیان پناهندگی
در سوئد موفق به کسب اقامت گردیدند.
- در سال 2003, 15 درصد از کل متقاضیان پناهندگی
در سوئد موفق به کسب اقامت گردیدند.
- در سال 2004, 10 درصد از کل متقاضیان پناهندگی
در سوئد موفق به کسب اقامت گردیدند.
و آمار سال 2005 نیز آمار خوبی در این زمینه
بشمار نمیرود و در مورد متقاضیان پناهندگی
از ایران آمار صدور اقامت از این نیز کمتر
است.
امیر حیدری میگوید: اینکه چه کسانی اقامت
میگیرند یک قرعه کشی کامل است. اما ما در
فعالیتهایمان برای کسانی که به آنها کمک
میشود مسئولیت قبول میکنیم. اگر شانسی برای
ماندن در سوئد نداشته باشند, چون سوئد به
قوانین خودش جهت اعطای اقامت به انسانهای
تحت تعقیب عمل نمیکند, به
آنها کمک میکنیم تا به کشورهایی بروند که به
قوانین احترام گذاشته میشود, مانند
انگلستان و کانادا.
امیر حیدری توضیح مخصوص به خودش را در مورد
همه اقداماتی که جهت محدود کردن ورود
پناهندگان به مورد اجرا گذاشته شده است
دارد. اقداماتی از قبیل انگشت نگاری و ذخیره
آن در بانک اطلاعاتی موسوم به "یوروداک"
در اتحادیه اروپا, و همچنین قانون "مسئولیت
شرکتهای حمل و نقل" که معنی آن اینست که
شرکتهای هواپیمایی که با خود مسافر بدون
مدارک معتبر به اروپا وارد کنند مجبور به
پرداخت جریمه های سنگین خواهند شد.
امیر حیدری میگوید: حاکمان ابتدا میگویند
که پناهندگان مسئول مشکلات اقتصادی هستند.
تا طبیعتا پس از آن بتوانند بگویند که هر
اقدامی جهت جلوگیری از ورود پناهندگان
انجام میدهند. اما قادر به انجام آن نیستند.
آمریکا 13 میلیارد دلار هزینه صرف کرده است
تا جلوی ورود پناهندگان از آمریکای لاتین
به کشور خود را را بگیرد اما آنها در هر صورت
این کار را انجام میدهند. او ادامه میدهد که
سخت گیری هر چه بیشتر در این زمینه بستر
ایجاد وضعیتی غیر قابل کنترل برای بسیاری
از انسانها میگردد:
- حداقل 10 هزار پناهنده بصورت مخفی و حدود 30
هزار نفر بدون اقامت قانونی در سوئد زندگی
میکنند. آنها مورد سوء استفاده قرار
میگیرند, در فضایی کوچک زندگی میکنند و
ساعات طولانی در برابر دستمزدی اندک به کار
گمارده میشوند. حاکمان خودشان چنین امکانی
را جهت برده داری بوجود آورده اند.
به گفته امیر حیدری بغیر از گروه بالا دسته
دیگری نیز هستند که
حتی تقاضای پناهندگی نیز تسلیم نکرده
اند. بلکه تلاش میکنند تا جایی که ممکن است
بصورت غیر قانونی زندگی کنند تا وقتی که گیر
بیفتند و آنوقت تقاضای پناهندگی میکنند. و
هر چقدر مدت بیشتری در سوئد بوده باشند شانس
بیشتری برای ماندن دارند.
امیر حیدری خودش در حال حاضر بدون اقامت
زندگی میکند. اقامت او را هنگامی که در
دانمارک محکوم به زندان شد از او گرفتند چون
وی بعنوان مهاجری که سوئد را ترک کرده ثبت
گردید.
"اوله برومس" از بخش ملی جنایی پلیس
سوئد هیچ شکی در اینکه امیر حیدری به 36000 نفر
جهت آمدن به سوئد کمک کرده است ندارد:
- چرا که نه؟ این هم یک تجارت است. درست مانند
اینکه بخواهید بروید و یک تلویزیون بخرید.
به فروشنده ای مراجعه میکنید که بوی
اطمینان دارید. یک قاچاقچی پناهندگان که
موفق میشود, مرتبا مشتریان جدید پیدا میکند.
حیدری فعال عمل
کرده.
امیر حیدری خودش خود را یک ایده آلیست
میداند که درآمدش از
راه قاچاق اسنان "صفر کرون" بوده است:
- من سخنگوی میلیونها انسان در سراسر دنیا
هستم که نماینده
ای ندارند, که تحت تعقیب قرار میگیرند و یا
به کناری زده میشوند. اینکه
آنها خود را به کشورهایی که از طریق آنها
ثروتمند شده اند میرسانند چیزی کمتر از
انقلابی بدون سلاح نیست.
امیر
حیدری در شکایتی که از دولت سوئد به مراجع
مختلف ملی و بین المللی تسلیم نموده از
جمله گوشزد کرده است که در صورت اخراج به
ایران مورد شکنجه, زندان و حتی مجازات مرگ
قرار خواهد گرفت. امیر حیدری مدتی طولانی در
بازداشتگاه زندان (نورتلیه) در انتظار به
اجرا درآمدن یک تصمیم معلق اخراج به ایران
بود. امیر حیدری از کارگزار عالی حقوقی
پارلمان سوئد درخواست کرده بود تا بررسی
کند که آیا دولت سوئد از طریق صدور حکم
اخراج وی به ایران قوانین مهاجرتی کشور را
زیر پا گذاشته است یا خیر.
در ماده 8 قانون خارجیان
سوئد تاکید شده است که اخراج یک خارجی
نمیبایست به کشوری که ممکن است در آن خطر
مجازات مرگ, مجازات بدنی و یا شکنجه وی را
تهدید کند به مرحله اجرا درآید.
امیر حیدری قرار بود در ماه ژوئن سال 2004
بدنبال نظر دولت سوئد که مانعی جهت
اخراج وی از سوئد
وجود ندارد به ایران اخراج گردد. اما
بنا به درخواست کمیته شکنجه سازمان ملل
متحد شاخه ژنو از دولت سوئد که موقتا اخراج
امیر حیدری به ایران را معلق کند, توماس
بودستروم وزیر دادگستری سوئد با اینکه
مقامات سوئدی قبلا به اینگمار ساهلستروم
وکیل امیر حیدری اعلام کرده بودند که
اخراج امیر حیدری به انجام خواهد رسید ولی
به احترام این درخواست,
حکم اخراج وی به
ایران را موقتا متوقف کردند تا کمیته شکنجه
سازمان ملل متحد بررسی نماید که اخراج امیر
حیدری به ایران چه خطرات احتمالی را برای وی
در برخواهد داشت.
با وجود اینکه دوره زندانی امیر حیدری در
روز شنبه 19 ماه ژوئن سال 2004 به
پایان رسیده بود اما مقامات سوئدی اعلام
کردند که او تا پایان دوره بررسی پرونده اش
توسط کمیته شکنجه سازمان ملل متحد در زندان
باقی خواهد ماند. به عبارت دیگر امیر حیدری
با وجود اینکه مجازات زندانش در 19 ژوئن سال
2004 به پایان رسید همچنان بمدتی طولانی در
زندان نگاه داشته شد.
امیر حیدری مشهورترین چهره برای پلیس سوئد
و اروپا در رابطه
با قاچاق ایرانیان به
کشورهای اروپایی, آمریکا و کانادا است. امیر
حیدری که خود در سال 1979 به سوئد مهاجرت کرده
است بیش از 20 سال به ایرانیان در
رسیدن به اروپا, آمریکا و کانادا و
تسلیم تقاضای پناهندگی کمک کرده است. با
اینکه او همیشه ادعا
کرده است این عمل را در اعتراض به سیاست
دولتهای غربی و
کمک انسانی به پناهندگان انجام میدهد اما
پلیس و دادگستری سوئد ادعای او را محق تشخیص
نداده و وی به
اتهام " قاچاق انسان با هدف استفاده مادی"
و نیز شکستن قانون خارجیان بارها محکوم
به زندانهای طویل المدت شده است.
امیر حیدری قبلا در
مصاحبه ای در زندان نورتلیه با جراید سوئد
در پاسخ این پرسش خبرنگاران
که در صورتیکه شخصی با گذرنامه تقلبی
تهیه شده در ایران گیر
بیفتد چه اتفاقی برایش خواهد افتاد از جمله
پاسخ داده بود که: " شخص با گذرنامه تقلبی
را ظاهرا در فرودگاه
دستگیر میکنند اما بعدا از در پشتی در
خیابان ول میکنند". او به جراید سوئد گفت
که "کل سیاست پناهندگی غرب جز ریاکاری
چیزی نیست و به همین دلیل ما دست به این کار
میزنیم". در مورد خطراتی که یک مهاجر را
در راه رسیدن به مقصد تهدید میکند امیر
حیدری گفته است: "در هر صورت این جنگی است
که من شروع کرده ام و
در هر جنگی تلفات هم وجود دارد. بعضی از آنها
در بین راه گیر افتاده و
برخی نیز به ایران برگشت داده میشوند و برای
سالها بزندان می افتند".
امیر حیدری در مورد وضعیت پناهندگانی که او
به آنها برای ورود به اروپا و آمریکا کمک
کرده و این سوال که
آنها اکنون پس از
سالها چه وضعیتی دارند گفت: "طبیعی است که
وقتی درختی را از ریشه بکنید و به مکان
جدیدی ببرید رشد دوباره
در مکان جدید برایش بسیار مشکل خواهد
بود. خیلی از آنها شکست
خورده اند. در ایران ما جزو طبقه متوسط
و یا بالا بودیم اما
در کشور جدید اکثرا تبدیل به طبقه سوم
میشویم. اما اگر مجبور باشید میان پریدن در
آتش و آب یکی را انتخاب کنیم طبیعتا آب را
انتخاب میکنیم حتی اگر شنا کردن هم بلد
نباشیم. اینطوری در هر صورت چند لحظه بیشتر
زنده خواهیم ماند".
امیر حیدری آخرین بار بدنبال تماس تلفنی یک
شخص ناشناس به پلیس سوئد
در دسامبر 2001 در منزلی
در محله "انگرد" یوتوبوری با 50 گذرنامه
تقلبی دستگیر شد و به اتهام از جمله جعل
اسناد دولتی محکوم به چهار سال زندان گردید.
به گفته دادگاه "امیر حیدری با اعمال
غیرقانونی خود نه تنها به جامعه
لطمه زده است بلکه به زندگی افرادی که
او از ایران به امید گرفتن اقامت به سوئد
کمک میکند و بعدا قادر به گرفتن اقامت
نمیشوند نیز لطمه بزرگی وارد میکند".
در سال 2000 شهادت
چند پناهنده که امیر حیدری به آنها جهت آمدن
به سوئد کمک کرده بود
(از جمله شخصی که در
پرونده ادعا کرد
که 85000 کرون بابت آمدن به سوئد به امیر حیدری
پرداخت کرده اما پس از ورود به سوئد توسط
پلیس سوئد زندانی شده و
امیر حیدری کمکی به او نکرده
و کاری برایش
صورت نداده است) مبنای
محاکمه علیه او قرار گرفت. امیر حیدری در
این مصاحبه از داخل زندان بدلیل اینکه, به
گفته او, "قوانین
مهاجرتی سوئد در
مورد ایرانیان بصورتی غیر منطقی سخت گیر
است" به ایرانیان توصیه کرد
که از مهاجرت
به سوئد خودداری کنند.
اینکه آیا امیر حیدری پس از 25 سال اقامت در
سوئد واقعا به ایران اخراج خواهد شد یا خیر
هنوز مشخص نیست. تخمین زده میشود که نزدیک
به 36 هزار ایرانی در طی 20 سال گذشته با کمک
امیر حیدری و از طریق گذرنامه ها, ویزاها و
مدارک مسافرتی جعلی دیگری که او از طریق
شبکه گسترده خود در اختیار آنان قرار داده
است توانستد از سدهای محکم مرزی کشورهای
راه عبور کرده و
خود را به اروپا و آمریکا برسانند. در
حالیکه امیر حیدری به ده ها هزار ایرانی جهت
مهاجرت به اروپا و آمریکا کمک کرده است و
بسیاری از آنان که اکنون به تابعیت این
کشورها درآمده اند به موفقیتهایی چشمگیر در
زمینه های علمی و اقتصادی دست یافته اند خود
وی حتی دارای اقامتی معتبر نیز نیست. همین
ایرانیان که بخشی از موفقیتهای خود را
مدیون او میدانند نسبت به وضعیت و سرنوشت
امیر حیدری علاقمند و کنجکاو هستند. برای
آنان امیر حیدری نه یک قاچاقچی انسان بلکه
یک حامی بی حامیان است.
|
