پروفسور و محقق در علوم تندرستی عمومی مجموعه علمی کارولینسکا:
"ایران و سوئد تا آخر عمر به عقد هم در آمده اند"

استکهلمیان دانشگاه و مجموعه علمی کارولینسکا یکی از
10 مرکز برجسته علمی قاره اروپاست. هیئت علمی دانشگاه  کارولینسکا در استکهلم هر ساله معرف برنده  جایزه نوبل در رشته پزشکی نیز هست.

استافان فورشل ژورنالیست رادیو سوئد مصاحبه جالب توجهی تحت عنوان "آیا ایران یک انقلاب اسلامی علمیپروفسور هانس روسلینگ است؟" با هانس روسلینگ محقق و پروفسور شاغل در اینستیتوی علوم تندرستی عمومی وابسته به مجموعه علمی کارولینسکا در استکهلم که از مسافرت ایران برگشته است بعمل آورده است. این محقق سوئدی نتیجه مشاهدات خود از ایران را با خبرنگار رادیو سوئد در میان نهاده است. این پروفسورسوئدی در بیاناتش به خبرنگار رادیو سوئد میگوید: "این صحبت ها را بدون اینکه نظری نه در مورد رژیم شاه و در مورد این رژیم اسلامی داشته باشم بیان میکنم. من تنها خودم را محدود به فاکتورهای موجود میکنم".

توجه خوانندگان استکهلمیان را به برگردان این مصاحبه جلب میکنیم.

او اولین بیاناتش را خطاب به ژورنالیست سوئدی که این مصاحبه را با  وی به انجام رسانده است  شروع میکند:
- شما در وسایل ارتباط جمعی در مورد واقعیتها صحبت زیادی نمیکنید. اخبار شما برگرفته از چیزی است که دنیای اخبار نامیده میشود و من هنوز هم نفهمیده ام که منظور از آن چیست. اما اخبار به تغییراتی که بتدریج و در طی سالهای متمادی صورت میگیرند بی توجه اند.  تا جایی که ممکن است کشوری را که در طی
30 یا 40 سال بکلی متحول شده است را حتی نبینند.

استافان فورشل: چنین اتفاقی در مورد ایران افتاده است؟
پروفسور هانس روسلینک: این دقیقا اتفاقی است که افتاده است. در سال
1960, 30 درصد از کودکان ایرانی قبل از رسیدن به سن مدرسه جان خود را از دست میدادند. امروز این میزان کمی بیش 3 درصد است. وضعیت تندرستی در ایران بهبودی معجزه وار داشته است. این صحبت ها را بدون اینکه نظری نه در مورد رژیم شاه و در مورد این رژیم اسلامی داشته باشم بیان میکنم. من تنها خودم را محدود به فاکتورهای موجود میکنم. من دقیقا با روند جمع آوری این آمار آشنایی دارم و اشخاصی را که این آمار را جمع آوری کرده اند میشناسم و میدانم دلایل اندکی جهت شک کردن به آن دارم. ایران کشور بسیار بسیار تندرست تری شده است". 

استافان فورشل: اطلاعات دیگری هم در دست دارید؟
پروفسور هانس روسلینک: بله. در مورد وضعیت خانواده های بزرگ. اگر به ایران سال
1960 نگاه کنیم هر زن ایرانی دارای 7 فرزند بود. امروز و در سال 2004 ایران دارای 2 فرزند در برابر هر زن است. توانسته اند از 7 به 2 برسند. ایران یکی از کشورهایی است که فعالانه برنامه ریزی خانواده  را پیاده نموده است. تا حدی که زنان و مردانی که در صدد ازدواج هستند باید در یک دوره  آموزشی اجباری تنظیم خانوده شرکت کنند. یک دوره برای مردان و یک دوره برای زنان. واقعیت این است که ایران در حال حاضر دارای درجه ای از تندرستی و تعداد افراد خانواده است که برای مثال اسرائیل یا ایتالیا در دهه 1960 دارای آن بودند. این آن چیزی است که باید بفهمیم.  در واقع ایران امروز مانند ایتالیای دهه 1960 است با این تفاوت که موسولینی هنوز در آن باقی است! باید موضوعات سیاسی را از پیشرفتهای بنیادینی که در زمینه های اجتماعی و آموزشی صورت گرفته است از هم تفکیک کنیم. 

در رابطه با وضعیت تندرستی باید بگویم که در ایران امروز 9000 پزشک بیکار وجود دارد. یعنی در رابطه با تربیت متخصصین علوم پزشکی اضافه هم دارند. مشکل کشور امروز این است, یعنی این نگرانی عمیق که برای افراد تحصیل کرده کار وجود ندارد. پیشرفت اقتصادی در ایران چندان چنگی به دل نمیزند, این پیشرفت در زمینه های اجتماعی است که انسان را به تحسین وامیدارد. منظور من از پیشرفتهای اجتماعی توانایی خواندن و نوشتن و نیز تندرستی و سلامت جامعه است.

استافان فورشل: آیا باید انقلاب اسلامی ایران را عامل این تحولات دانست؟
پروفسورهانس روسلینک: بله. این کاملا آشکار است. آنها بودند که مدرسه رفتن را اجباری نمودند و اینکه همه باید به درمان دسترسی داشته باشند. این معنی انقلاب بود. و کسانی که میتوانند چنین تحولاتی را به مرحله اجرا درآورند تصمیم گرفتند که در کشور باقی بمانند و آن را به واقعیت درآوردند. همزمان نیز وضعیت زنان بهبودی نیافته است. میشود گفت که ایران کشوری خوب برای مادران و کشوری بد برای زنان است. دیگر خود میتوانید فکر کنید که معنی این حرف چیست.  وقتی حامله میشوند درمانگاه مادران وجود دارد, به درمان دسترسی دارند, به واکسیناسیون برای کودکانشان دسترسی دارند اما حقی بعنوان زن ندارند. حقوقی را که یک زن در چنین جامعه مدرنی میبایست داشته باشد را ندارند.

استافان فورشل: امروز ایران دارای جمعیتی
70 میلیونی است. 60 درصد جمعیت زیر 25 سال سن دارند. این وضعیت چه مشکلاتی را بدنبال خود خواهد داشت؟
پروفسورهانس روسلینک: این نیروی بالقوه عظیمی در راه پیشرفت است. آنها میتوانند در طی مدت
10 سال یک کره جنوبی دیگر شوند.  آنچه که بیش از همه مرا زمانی که در ایران بودم به تحسین واداشت کارخانجات تولید اتوموبیلشان بود. احساس کردم که در یک کارخانه ولوو دهه 1970 در تورشلاندای سوئد هستم. کارخانجات کاملا مدرن تولید اتوموبیل. آنها سرگرم طراحی اتوموبیلهای کاملا جدید بودند و جهت کمک به مشکلات کمر کارگرانی که بر روی  نوار متحرک کار میکنند از ما در مورد نتایج تحقیقات در این زمینه پرسش میکردند. ایران یک کشور صنعتی است. ایران تفاوتی فاحش با کشورهای همسایه خود مانند پاکستان و افغانستان در یک سو و همچنین با دنیای عرب دارد. سطح تحصیلات بمراتب بالاتر است. داد و ستد مابین ایران و سوئد بی اندازه است, رابطه سوئد و ایران بی اندازه است. یک درصد از جامعه سوئد تبار ایرانی دارند. و در میان آنهایی که تحصیلات عالی در زمینه درمانی دارند این میزان 3 درصد است. ایران و سوئد تا آخر عمر به عقد هم در آمده اند. و این بسیار مهم است که در درجه اول در مورد ایران آگاهی و در درجه دوم روابطی دوستانه با ایران داشته باشیم. 

استافان فورشل گزارشگر رادیو سوئد سپس به ارایه برخی آمار و اطلاعات در مورد ایران میپردازد. در همین برنامه مصاحبه ای نیز با محمود فضل هاشمی استاد تاریخ اندیشه در دانشگاه امئو  و نیز پروفسور بنگت گوستاوسون در دانشگاه اپسالا به انجام رسیده است. 

*** 

سران حکومتهای دیکتاتوری و سرکوبگر همواره مایلند تا پیشرفتهای جامعه در زمینه های مختلف را به حساب دست آوردهای خود بگذارند. و  تصور میکنند با برجسته کردن بخشی از پیشرفتهای علمی و اجتماعی  جامعه قادر خواهند بود تا توجه مردم خود و نیز دنیای خارج را از بزرگترین خواسته هر ملت که همانا آزادی است را به سوی دیگری معطوف نمایند.

مردم کشورهای دیکتاتوری جهت دستیابی به پیشرفتهای علمی و اجتماعی نیازی به اجازه دیکتاتورها ندارند.  در سایه بی رحم ترین دیکتاتوریهای مانند چین نیز میتوان به بزرگترین پیشرفتهای اقتصادی دست یافت. اما شرط اولیه لذت بردن از این پیشرفت داشتن آزادی است.

واقعیت نیز همان است که پروفسور مجموعه علمی کارولینسکا در استکهلم به آن اشاره نموده است. مردم کشورهای دارای حکومتهای  دیکتاتوری و سرکوبگر مشکلی با پیشرفتهای علمی  و اجتماعی ندارند, آنها موسولینی را نمیخواهند.

آدرسهای مربوط
متن اصلی مصاحبه
آدرس ئی میل پروفسور هانس روسلینگ

 

www.stoc  2006.11.11

2006 Stockholmian. All rights reserved.
تمامی حقوق برای استکهلمیان محفوظ است. بیان شفاهی بخش یا تمامی یک مطلب از استکهلمیان در رادیو, تلویزیون و مشابه آن با ذکر واضح "استکهلمیان دات کام" بعنوان منبع مجاز است. هر گونه  استفاده  کتبی از بخش یا تمامی یک مطالب از استکهلمیان در سایتهای اینترنتی در صورت قرار دادن لینک مستقیم و قابل "کلیک" به آن مطلب در استکهلمیان مجاز بوده و در رسانه های چاپی نیز در صورت چاپ واضح "استکهلمیان دات کام" بعنوان منبع مجاز است.